Przewodnik po wyborze wentylatora odśrodkowego: wydajność, ciśnienie, materiały

Kroki wyboru odpowiedniego wentylatora odśrodkowego

Wybór powinien odbywać się według ustalonej kolejności, a nie zaczynać się od numeru modelu wentylatora. Przepracowanie tych punktów w celu uniknięcia najczęstszych błędów w doborze wymiarów spotykanych w instalacjach przemysłowych.

1. Oblicz wymaganą objętość powietrza w metrach sześciennych na godzinę w oparciu o wielkość pomieszczenia, wymianę powietrza na godzinę lub wymagania dotyczące spalin procesowych.
2. Zsumuj opór wszystkich przewodów, filtrów, przepustnic i kolanek, aby określić całkowite ciśnienie statyczne w paskalach.
3. Sprawdź zakres temperatur roboczych, ponieważ wentylatory przystosowane do temperatury otoczenia poniżej 80 stopni Celsjusza nie mogą być używane do ekstrakcji gorącego gazu o temperaturze powyżej 200 stopni Celsjusza bez wersji wysokotemperaturowej.
4. Sprawdź dostępne zasilanie silnika, ponieważ wentylatory o mocy powyżej 15 kilowatów często wymagają zasilania trójfazowego, a nie jednofazowego.
5. Wybierz materiał obudowy i wirnika w zależności od tego, czy strumień powietrza przenosi pył, wilgoć lub żrące opary.

Określanie wydajności potrzebnej Twojemu systemowi

Wydajność mierzona w metrach sześciennych na godzinę lub stopach sześciennych na minutę jest obliczana na podstawie objętości przestrzeni i liczby wymian powietrza wymaganych w danym zastosowaniu na godzinę.

Zwiększenie wydajności o ponad 20 procent powyżej obliczonego zapotrzebowania zwiększa zużycie energii bez proporcjonalnego wzrostu efektywności wentylacji, natomiast zmniejszenie wydajności nawet o 10 procent może sprawić, że system nie będzie w stanie spełnić docelowych parametrów wymiany powietrza w okresach szczytowego obciążenia.

Czynniki wpływające na efektywność operacyjną

Sprawność wentylatora odśrodkowego to stosunek użytecznej mocy wyjściowej powietrza do pobranej mocy elektrycznej, a kilka czynników konstrukcyjnych i instalacyjnych określa, jak blisko pracy wentylatora jest jego znamionowy punkt wydajności.

Wybór wentylatorów na podstawie ciśnienia statycznego

Wymagania dotyczące ciśnienia statycznego określają, która klasa wentylatora i typ wirnika mogą zapewnić stabilną pracę przy rzeczywistym oporze podłączonego systemu, a nie tylko przy wartości znamionowej na wolnym powietrzu pokazanej w podstawowej karcie specyfikacji.

Wentylator wybrany wyłącznie na podstawie znamionowego przepływu powietrza bez sprawdzenia krzywej ciśnienia statycznego w tym punkcie przepływu może zapewnić zaledwie 60 procent oczekiwanego przepływu powietrza po podłączeniu do systemu o wyższym niż oczekiwany oporze, dlatego też punkt pracy należy zawsze odczytywać z krzywej wentylatora, a nie wyłącznie z maksymalnych wartości znamionowych.

Gatunki materiałów dla różnych warunków pracy

Materiał obudowy i wirnika musi wytrzymywać właściwości chemiczne i fizyczne przemieszczanego powietrza lub gazu, ponieważ niewłaściwy gatunek materiału może prowadzić do korozji lub niewyważenia wirnika w ciągu kilku miesięcy pracy.

• Stal miękka z powłoką epoksydową lub proszkową nadaje się do suchego, niekorozyjnego powietrza w zastosowaniach wentylacji ogólnej, oferując typowy okres użytkowania od 8 do 12 lat.
• Stal ocynkowana zapewnia dodatkową ochronę w środowiskach o sporadycznej wilgoci, takich jak wyciągi z garażu parkingowego lub ogólne instalacje zewnętrzne.
• Stal nierdzewna gatunku 304 jest stosowana tam, gdzie wymagana jest łagodna ekspozycja chemiczna lub czystość na poziomie spożywczym, natomiast gatunek 316 jest wybierany w przypadku wyższego narażenia na chlorki, np. w środowiskach przybrzeżnych lub morskich.
• Konstrukcja z tworzywa sztucznego wzmocnionego włóknem szklanym służy do odprowadzania kwaśnych lub zasadowych oparów podczas przetwarzania chemicznego i jest odporna na korozję, która mogłaby spowodować degradację metalowych obudów w ciągu 1 do 2 lat.
• Wirniki ze stali hartowanej lub odpornej na zużycie są przeznaczone do obsługi pyłu ściernego, wydłużając żywotność wirnika z poniżej 6 miesięcy w przypadku stali standardowej do 2 do 3 lat w zastosowaniach z pyłem górniczym lub szlifierskim.